Een implantaat of kunstwortel

Wanneer tanden of kiezen verloren zijn gegaan, kunnen die op veel manieren vervangen worden door een kunstwortel waarop nadien een porseleinen kroon wordt geplaatst. Een implantaat restauratie voelt aan als een eigen tand en is vaak de meest aangename oplossing. Er zijn echter een aantal voorwaarden; een goede mondhygiëne, een goede algemene gezondheid, voldoende resterend bot. Als tanden verloren gaan gaat het bot op deze plaats ook langzaam verdwijnen. Dit wordt ook resorberen genoemd. Daarom plaatst men best zo snel mogelijk een implantaat om dit proces te stoppen.


De mogelijkheden van implantaten

Een implantaat is een holle titaniumschroef die men in  het kaakbot plaatst en zal vastgroeien omdat het materiaal weefselvriendelijk is. De schroef is hol om dat er een tussenstuk (abutment) op geplaatst wordt dat ervoor zorgt dat men nadien op het implantaat een kroon kan zetten. Implantaten bieden veel mogelijkheden. Er kan één tand, meerdere tanden of een heel gebit door vervangen worden. Indien men al een bestaande prothese draagt kan het comfort verhoogd worden door de prothese te laten vastklikken op de implantaten.

Eén enkele tand vervangen

Wanneer om welke reden dan ook een tand of een kies verloren is gegaan, kan op die plaats een implantaat worden geplaatst. Op het implantaat wordt dan een kroon bevestigd. Groot voordeel is, dat geen naburige tanden of kiezen worden beslepen zoals bij het maken van een brug.

Een brug

Wanneer er op een plaats te veel tanden ontbreken, kan men door het plaatsen van implantaten een vaste constructie maken die veel comfortabeler is voor de patiënt dan een uitneembare prothese

Een overkappingsprothese

Bij een loszittende onderprothese kan een baar of bolvormige anker, bevestigd op twee implantaten, zorgen voor extra stabiliteit en retentie. Hierdoor herwint de patiënt al zijn comfort.

Een volledige brugconstructie

Wanneer men geen uitneembare volledige prothese in de mond wil, kan men ook meedere implantaten aanbrengen en hierop een vaste constructie schroeven die de patiënt niet kan uitnemen.